Παναγιώτης Καράβας - Κωνσταντίνος Τσάμαρης:
Ο Ιστορικός Παναγιώτης Καράβας και ο πολιτικός μηχανικός Κωνσταντίνος Τσάμαρης, με κοινή τους επιστολή, προτείνουν ως λύση... τη «μέση» στο μεγάλο πρόβλημα που έχει προκύψει με τη Δημοτική Αγορά Χαλκίδας. Επιπλέον ζητούν να μπει ένα τέλος στον πόλεμο των δηλώσεων στον οποίο έχουμε «εμπλακεί» θέλοντας και μη το τελευταίο διάστημα.
Τις τελευταίες μέρες έχει ανοίξει και έχει πυροδοτήσει έντονες συζητήσεις το θέμα - πρόβλημα της παλαιάς Δημοτικής Αγοράς της Χαλκίδας. Όλοι γνωρίζουμε πως το συγκεκριμένο κτήριο κάποτε ήταν αρκετά σημαντικό όχι μόνο λόγω του εμπορίου άλλα <<κοσμούσε>> και το κέντρο της πόλης. Το 2006 το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων γνωμοδότησε τελικά υπέρ του χαρακτηρισμού της ως μνημείου, με θετική εισήγηση της Εφορείας Νεωτέρων Μνημείων (ΦΕΚ 604/τ'Β/15.5.2006) και τη δημοτική αρχή πάντα αντίθετη.
Φτάσαμε, ωστόσο, σήμερα να ζούμε μια κατάσταση παράλογη. Ο νυν Δήμαρχος, δήλωνε στην αγορά το φθινόπωρο του 2006, παραμονές των εκλογών, "Δεν θα τολμήσω και δεν θέλω να βάλω υποψηφιότητα δεύτερη φορά εάν μέχρι το τέλος της τετραετίας, δηλαδή στο 2010, δεν έχω βάλει τα θεμέλια της καινούργιας αγοράς". Φυσικά, άλλα οκτώ έτη απραξίας πέρασαν... Πρόσφατα, το κοινό όργανο του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ) και του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων (ΚΣΝΜ), μετά από μια μαραθώνια συνεδρίαση, γνωμοδότησε, με οριακή πλειοψηφία, την κήρυξή της ως μνημείου.
Μέτα από τα τόσα χρόνια εγκατάλειψης η ιστορική Δημοτική Αγορά όχι μόνο δεν κοσμεί την πόλη μας, αλλά είναι ένας χώρος μεγάλης επικινδυνότητας για τους κατοίκους της Χαλκίδας. Έτσι, λοιπόν είναι επιτακτική η ανάγκη αναβάθμιση της, με οποιονδήποτε τρόπο. Η αναβάθμιση αυτή δεν θα είναι μόνο αισθητική, αλλά και τουριστική και πολιτισμική, επιφέροντας αρκετά σημαντικά οικονομικά οφέλη στον τόπο μας και κυρίως νέες θέσεις εργασίας στον πολύπαθο Νομό μας.
Η αναβάθμιση αυτή δεν μπορεί να γίνει με αλληλοσυγκρουόμενες αποφάσεις, οι οποίες θα εξυπηρετούν πολιτικές σκοπιμότητες . Η πρόσφατα οριακή απόφαση χαρακτηρισμού της αγοράς ως μνημείου, απλά αντικατοπτρίζει την πικρή αλήθεια. Η αγορά δεν μπορεί να αναστηλωθεί από τη μια στιγμή στην άλλη ελλείψει κονδυλίων, αφενός, ούτε να γκρεμιστεί ολοκληρωτικά, αφετέρου, αφού θεωρείται (για αυτή την περίοδο) μνημείο. Η λύση βρίσκεται στη μέση. Η διατήρηση και αναστήλωση σημαντικού της μέρους ως σημείο μνήμης (π.χ η είσοδος και το μπροστινό της μέρος), με παράλληλο γκρέμισμα των μη λειτουργικών μερών της, είναι μια λύση ρεαλιστική. Αυτός ο συνδυασμός διατήρησης και σεβασμού της ιστορικής μνήμης με την λειτουργικότητα και τις σύγχρονες απαιτήσεις, είναι ένα δεδομένο που θα πρέπει να εξεταστεί. Ωστόσο, έως τότε, απαιτείται άμεση επέμβαση στο χώρο, καθώς αποτελεί δημόσιο –κυριολεκτικά – κίνδυνο. Επιβάλλεται ισχυρή πολιτική βούληση από τον όποιο επικεφαλής της δημοτικής αρχής για τη ανάληψη δράσης. Όχι άλλες δηλώσεις, ημερίδες, συμβούλια και διαβουλεύσεις, που ανακυκλώνουν το φαύλο κύκλο της αδράνειας... Άμεση επέμβαση σε ένα χώρο που προσβάλει την δημόσια εικόνα της πόλης μας, η οποία, εν ετει 2014, βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση από τη δεκαετία του 1990...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Όλα τα σχόλια αποτελούν προσωπικές απόψεις των συμμετεχόντων, και με κανέναν τρόπο δεν εκφράζουν την προσωπικη μου άποψη.Σε κάθε περίπτωση όμως διατηρω το δικαίωμα να μη δημοσιεύονται σχόλια τα οποία είναι υβριστικού ή συκοφαντικού περιεχομένου. Ανώνυμα σχόλια απορρίπτονται.